Leki za miliony - cztery lata później
PRZEWODNIK PO ARCHIWUM
Chciałbym przedstawić Państwu chronologię wydarzeń opierając się jedynie na faktach i dokumentach, abyście mogli sobie sami wyrobić zdanie, co do przebiegu toczących się już od ponad czterech lat postępowań.
Dnia 12.05.2003r. w dzienniku „Rzeczpospolita” ukazał się artykuł „Leki za miliony dolarów”, w którym to dziennikarze Małgorzata Soleceka i Andrzej Stankiewicz oskarżyli mnie, iż pełniąc funkcję Szefa Gabinetu Politycznego Ministra Zdrowia, żądałem od przedstawicieli firmy MSD milionów dolarów za pomoc we wprowadzeniu na listę leków refundowanych preparatu firmy MSD leczącego osteoporozę „Fosamax 70”. Dokument nr 1
Dnia 20.05.2003r. złożyłem pozew o ochronę dóbr osobistych przeciwko Małgorzacie Soleckiej i Andrzejowi Stankiewiczowi w Sądzie Okręgowym w Warszawie i jednocześnie tego samego dnia akt oskarżenia w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia. Dokument nr 2 i nr 3.
Do aktu oskarżenia dnia 28.11.2006r. dołączyłem pismo procesowe w postępowaniu adhezyjnym, w którym przedstawiłem wielkość strat poniesionych na skutek nieprawdziwych doniesień dziennikarzy oraz żądanie rekompensaty. Dokument nr 4
Dokument nr 5 z dn. 26.03.2004r. przedstawia „Uzasadnienie postanowienia o przedstawieniu zarzutów” przez Prokuraturę Apelacyjną w Warszawie.
W artykule „Deszczyński i rodzina sędziów”- „NIE” z 01.07.2004r. Dokument nr 6 przedstawiono niczym nie uzasadniony, brutalny atak na moich bliskich, wybitnych polskich prawników niszcząc ich autorytet.
W dokumencie nr 7 przedstawiam oświadczenie skierowane do prokurator Gielo, Prokuratura Apelacyjna w Warszawie z 30.03.2005r.,w którym ukazuję składanie fałszywych zeznań przez przedstawicieli firmy MSD.
W dokumencie nr 8 Fonoskopia rozmów telefonicznych Waldemara Deszczyńskiego z Łukaszem Zybaczyńskim z 19.05.2005r., przedstawiam rozmowę z przedstawicielem firmy MSD panem Łukaszem Zybaczyńskim (Rozmowa nr 8), która wskazuje jednoznacznie, iż to przedstawiciel firmy MSD złożył mi propozycję korupcyjną, uzależniając inwestowanie w sieć placówek MCO leczenia osteoporozy od wprowadzenia na listę leków refundowanych preparatu firmy „Fosamax 70”.
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 17.06.2005r. to dokument nr 9. Sąd potwierdził, iż dziennikarze naruszyli wprawdzie moje dobra osobiste, ale przyznał im to prawo stwierdzając, iż działali dochowując należytej staranności dziennikarskiej.
W dokumencie nr 10 Wniosek o apelację do Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28.09.2005r. Zaskarżyłem wydany wyrok, a mój wniosek apelacyjny zawierał następujące zarzuty:
Wniosek Apelacyjny z dn 29.09.2005 (sygn. akt.:XXVIC 21/05)
- Artykuł, o którym mowa w pozwie nie powstał w obronie interesu społecznego, lecz na zamówienie i w interesie zagranicznego koncernu farmaceutycznego.
- Pozwani nie wykazali także zachowania obowiązku szczególnej staranności i rzetelności, jakiej wymaga prawo prasowe, i której zachowanie w myśl Sądu Najwyższego daje podstawę do uchylenia bezprawności działania dziennikarza
- Także wnikliwie Sąd Okręgowy dokonał zeznań powoda…
- Nie można się wreszcie zgodzić z poglądem Sądu Okręgowego, że wyjaśnienie prawdziwości zarzutów sformułowanych przez pozwanych nastąpi w drodze postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Apelacyjną w sprawie Ap II Ds. 10/03
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 11.10.2006r. dokument nr 11, który stwierdza „Apelacja jest uzasadniona. Na uwzględnienie zasługują wszystkie zarzuty apelującego.”
W dokumencie nr 12 przedstawiam w artykule „Podejrzani są chronieni przez sędziów”- „Rzeczpospolita” z 18/19.11.2007r. oficjalne stanowisko gazety oraz jej stosunek do niezawisłych sądów.
Dokument nr 13 to akt oskarżenia o składanie fałszywych zeznań przez przedstawicieli firmy MSD skierowany do Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z 07.11.2006r.
Postanowienia o umorzeniu śledztw w Prokuraturze Okręgowej Warszawa Praga oraz w Prokuraturze Apelacyjnej w Warszawie to dokumenty 14 i 15.
Wyrok Sądu Najwyższego z 13.04.2007r potwierdzający zasadność wyroku Sądu Apelacyjnego to dokument nr 16.
W dokumencie 17 przedstawiam przeprosiny gazety pod hasłem „Reklama” oraz artykuł „Leki za miliony dolarów-cztery lata później” – „Rzeczpospolita” z 19.04.2007r., w którym autorzy podtrzymują wszystkie zawarte zarzuty oraz podważają kompetencje i autorytet Sądów.
Dokument 18 to mój kolejny spowodowany powyższym artykułem pozew o ochronę dóbr osobistych skierowany do Sądu Okręgowego w Warszawie z 25.05.2007r.
Dokument 19 to postanowienie o zabezpieczeniu powództwa Sądu Okręgowego w Warszawie z 26.06.2007r, w którym to Sąd zakazuje pozwanym Małgorzacie Soleckiej, Andrzejowi Stankiewiczowi, Pawłowi Lisickiemu i Presspublica sp. z o.o. na czas trwania procesu publikowania informacji o żądaniu przez powoda Waldemara Deszczyńskiego wielomilionowej łapówki w zamian za wprowadzenie leku na listę refundacyjną Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej.
Dokument 20 „Zajęcie wynagrodzenia za pracę oraz wierzytelności zasiłku chorobowego i wezwanie do dokonywania potrąceń”, Komornik Sądowy Rewiru VIII przy Sądzie rejonowym dla m.st. Warszawy z 02.11.2006r., ukazuje stosunek pozwanych do prawomocnych wyroków i utrudnianie ich realizacji.
Dokument 21a , 21b , 21c , 21d to korespondencja w sprawie bezpodstawnego przyznania nagród dziennikarzom Małgorzacie Soleckiej i Andrzejowi Stankiewiczowi przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich oraz Fundację Batorego.
Dokumenty 22 i 23 konsekwencje, jakie dotknęły mnie i moją rodzinę na skutek publikacji ukazujących się w dzienniku „Rzeczpospolita”.
Dokument 24 to wyciąg z KRS, ukazujący likwidację przez głównego oskarżyciela spółki MERCK, oskarżającą mnie o próbę wymuszenia łapówki.
Dokumenty 25a i 25b przedstawiają korespondencję z Rzecznikiem Praw Obywatelskich w sprawie zajęcia stanowiska wobec braku realizacji wyroku przez dziennikarzy Małgorzatę Solecką i Andrzeja Stankiewicza (Wniosek z 13.12.2006r). W odpowiedzi (22.02,2007) Rzecznik obiecuje wykorzystać to zagadnienie jako głos w dyskusji podczas konferencji dotyczącej wolności słowa, organizowanej przez Rzecznika w Warszawie w maju 2007r.